دروغپردازی ونس درباره مذاکرات اسلام آباد
رمزگشایی از مذاکرات اسلامآباد نشان میدهد که دور دوم مذاکرات هیئتهای آمریکایی و ایرانی در اسلامآباد نسبت به دور نخست به مراتب پرتنشتر و فضای مذاکره شدیداً سنگین و در مواردی غیرقابل مدیریت ( از سوی واسطه پاکستانی ) بوده است. سوال اصلی اینجاست آیا در حین مذاکرات حادثهای خاص رخ داده است؟!
طرف آمریکایی حاضر در مذاکرات اسلامآباد برای فرار از مقابله با تیم ایرانی، به دروغپردازی روی آورده است.
خبرگزاری تسنیم-:جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا در یکی از مضحکانهترین مواضع خود مدعی شده تیم مذاکرهکننده ایرانی اختیار عمل لازم را در مذاکرات اسلامآباد بر سر نقاط اختلافی نداشته و همین مسئله دلیل اصلی به نتیجه نرسیدن آن بوده است!
همانگونه که مسلم است، ونس دست به نوعی روایتسازی دروغین اما پیشدستانه در قبال واقعیات مذاکرات اسلامآباد زده تا بلکه بتواند محدودیتهای سنگین ایجاد شده برای تیم مذاکرهکننده آمریکایی در قبال نقاط اختلافی با تهران را کتمان کند.
12 بار تماس تلفنی ونس با کاخ سفید در حین مذاکرات و حداقل یک تماس تلفنی وی را نتانیاهو نخستوزیر رژیم اشغالگر قدس ابطالکننده ادعای اخیر معاون رئیس جمهور آمریکاست! این تماسهای مکرر قطعاً برای گزارش وقایع مذاکرات به کاخسفید و تلآویو نبوده و منبعث از بلاتکلیفی مطلق هیئت آمریکایی در قبال موانع جاری در مذاکرات بوده است.
به عبارت بهتر، ونس بهصورت آشکار مشغول کسب تکلیف مکرر از پایتخت خود و البته تلآویو بوده است. طی روزهای سپری شده از پایان مذاکرات اسلامآباد، شاهد ارائه تحلیلهای گوناگونی درخصوص چرایی شکست مذاکرات و عدم تفاهم طرفین بر سر اختلافات کلیدی هستیم. برخی از تحلیلها ناظر بر بیاعتمادی مطلق و بر حق جمهوری اسلامی ایران در قبال تعهدات طرف آمریکایی و عدم تضمینپذیری کاخ سفید در توافق پیشنهادی بوده و برخی دیگر، بر اختلافات ماهوی طرفین بر سر مسائلی مانند مدیریت تنگه هرمز، پذیرش حق مسلم غنیسازی در ایران و تحولات جاری در منطقه ( خصوصاً در قبال لبنان ) متمرکز هستند.
اگرچه تمامی این موارد در روند بینتیجه ماندن مذاکرات اسلام آباد دخیل بودهاند اما در تحلیل این روند نباید از "رویدادهای حین مذاکره "نیز غافل شد! همانگونه که اشاره شد یکی از این رویدادها معطوف به تماس تلفنی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی با جی دی ونس معاون رئیس جمهور آمریکا در حین مذاکرات، آن هم در مرحله نهایی( تبادل متون کارشناسی میان طرفین) بوده است.
چنانچه منابع آگاه تایید کردهاند، دقیقاً اختلافات طرفین در مرحلهای شدت گرفت که نگارش و تبادل متون نوشتاری توافق میان هیئتهای کارشناسی در حال سرعت گرفتن بود. پس از آن، بهصورت ناگهانی شاهد افت سرعت مذاکرات و ظهور و بروز اختلافاتی جدیتر بر سر موضوعات حساس و سرنوشتساز توافق بودیم.
تاکید هیئت آمریکایی بر گنجانده شدن موضوع توان موشکی ایران در مذاکره، تفکیک مسائل جاری در لبنان و جبهه مقاومت از مناسبات ایران و آمریکا ، اصرار بر خروج مواد غنیسازیشده از ایران و ... در این مرحله خود را بیش از پیش عیان و آشکار ساخت.
رمزگشایی از مذاکرات اسلامآباد نشان میدهد که دور دوم مذاکرات هیئتهای آمریکایی و ایرانی در اسلامآباد نسبت به دور نخست به مراتب پرتنشتر و فضای مذاکره شدیداً سنگین و در مواردی غیرقابل مدیریت ( از سوی واسطه پاکستانی ) بوده است. سوال اصلی اینجاست آیا در حین مذاکرات حادثهای خاص رخ داده است؟!
پاسخ این سوال مثبت است! تماس تلفنی نخست وزیر رژیم صهیونیستی با دی ونس در بحبوحه مذاکرات و تاکید وی بر موارد فوقالذکر، مهمترین نقش را در تغییر رفتار هیئت آمریکایی در مرحله نهایی مذاکرات داشته است.
محصول این مکالمه، تغییر رفتار هیئت آمریکایی در مذاکرات و بیپاسخ گذاشتن ابتکارات طرف ایرانی و پاکستانی در قبال مسائل اختلافی بود. نهایتا دی ونس بهمانند دیگر مقامات آمریکایی و بنا بر دستوری که از کاخ سفید به وی رسید، روند مذاکرات را ابتر گذاشت و بازی نخنمای مقصرسازی علیه تهران را کلید زد.
برگزاری کنفرانس پایانی و 4 دقیقهای معاون رئیس جمهور آمریکا در اسلامآباد، تلاشی در همین جهت بود.
دیدگاه تان را بنویسید